مصيده عود مىكند .
قوله : بعد ادراكه حيّا : ضمير مجرورى در [ ادراكه ] به حيوان صيد شده راجعست .
قوله : فلو ادركه بعد رميه ميتا : ضمير فاعلى در [ ادركه ] به صيّاد و ضمير مجرورى در [ رميه ] به حيوان صيد شده راجع بوده و كلمه [ ميّتا ] منصوب است تا مفعول دوّم براى [ ادركه ] باشد و مقصود از اين عبارت آنست كه حيوان با اصابت تير هلاك شده بطوريكه پس از آن زنده نمانده باشد .
قوله : او مات قبل تذكيته : ضمير در [ مات ] و [ تذكيته ] به حيوان صيد شده راجع است و منظور از اين كلام آن است كه حيوان پس از اصابت تير زنده بماند ولى قبل از اينكه آن را تذكيه نمايند بميرد .
قوله : الكلب المعلّم : كلمه [ المعلّم ] به صيغه اسم مفعول و آن سگان مخصوصى هستند كه براى صيّادى تعليم داده شدهاند و به فارسى آنها را سگ شكارى گويند .
قوله : دون غيره : يعنى غير معلّم .
قوله : على اظهر الاقوال و الاخبار : مؤلف گويد :
از جمله اخبارى كه در اين باب وارد شده حديثى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج ( 16 ) ص ( 208 ) به اين شرح نقل فرموده :
محمّد بن يعقوب ، از محمّد بن يحيى ، از احمد بن محمّد ، از محمّد بن يحيى ، از جميل بن درّاج ، از حكم بن حكيم صيرفى قال :
قلت لابى عبد اللّه عليه السّلام : ما تقول فى الكلب يصيد الصّيد ، فيقتله ؟
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 7
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٧