ما قتل الكلب المعلم دون غيره على أظهر الأقوال ،
و الأخبار .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ولى از حيواناتى كه صيد مىشوند آنهائى كه تذكيه نشدهاند قابل خوردن و تناول كردن نمىباشند در نتيجه بايد گفت :
اگر حيوان را پس از تير زدن مرده بيابند خوردنش جايز نيست مگر حيوانى كه سگ تعليم داده شده آن را هلاك كرده باشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
ضمير در [ لا يؤكل منها ] به حيوانات مصيده يعنى صيد شده راجع است و اگر چه اين لفظ ( حيوانات مصيده ) در عبارت متن نمىباشد ولى كلمه [ الاصطياد ] دلالت بر آن دارد .
و در ذيل [ ما لم يذّك ] مىفرماين :
مقصود اين است كه اگر حيوان را پس از صيد زنده يافتند در صورتى كه آن را بوسيله ذبح تذكيه نكنند خوردنش جايز نيست ، بنابراين اگر حيوان را بواسطه زدن تير صيد نمودند ولى او را مرده يافته يا قبل از اينكه تذكيهاش كنند حيوان بميرد خوردن آن جايز نيست مگر تنها در يك صورت و آن موردى است كه آلت صيد سگ تعليم شده بوده و موت صيد مستند به آن باشد .
و اين حكم همانطورى كه اشاره شد صرفا در جائى است كه صيد را سگ معلّم هلاك كرده باشد نه غير آن چنانچه اظهر اقوال در اينمسئله همين رأى مىباشد كه بر طبقش اخبار و روايات صحيحه نيز وارد شده است .
قوله : المدلول عليها بالاصطياد : ضمير در [ عليها ] بحيوانات
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 6
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٦