قوله : بان لم يبذله مالكه اصلا : ضمير مفعولى در [ لم يبذله ] و ضمير مجرورى در [ مالكه ] به طعام راجع است و مقصود از [ اصلا ] اينست كه نه در مقابل عوض و نه مجّانا .
قوله : او بذله بعوض يعجز عنه : ضمير فاعلى در [ بذله ] به مالك طعام و ضمير مفعولى آن به طعام راجع بوده و ضمير فاعلى در [ يعجز ] به مضطرّ عود كرده و ضمير مجرورى در [ عنه ] به عوض بر مىگردد .
قوله : اكل الميته ان وجدها : ضمير فاعلى در [ اكل ] و [ وجد ] به مضطر راجع بوده و ضمير مفعولى در [ وجدها ] به ميته بر مىگردد .
قوله : و هل هو على سبيل الحتم : ضمير [ هو ] به اكل ميته راجع است .
قوله : او التخيير بينه الخ : ضمير در [ بينه ] به اكل ميته عود مىكند .
قوله : على تقدير قدرته على قهره عليه : ضمير در [ قدرته ] به مضطرّ و در [ قهره ] به مالك طعام و در [ عليه ] به طعام عود كرده و مقصود اخذ طعام مىباشد .
قوله : لاشتراكهما حينئذ : ضمير تثنيه به ميته و طعام غير راجع بوده و مراد از [ حينئذ ] حين الاضطرار مىباشد .
قوله : انّه مع قدرته على قهر الغير : ضمير در [ انّه ] و [ قدرته ] به مضطرّ راجعست .
قوله : على طعامه : ضمير مجرورى به غير عود مىكند .
قوله : بالثمن او بدونه : يعنى بدون الثمن .
قوله : مع تعذّره : يعنى تعذّر الثّمن على المضّطر .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 389
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٨٩