قوله : قادر عليه : ضمير در [ عليه ] به عوض راجعست .
قوله : فى وقت طلبه : ضمير در [ طلبه ] به عوض عود مىكند .
قوله : سواء كان به قدر : ضمير در [ كان ] بعوض راجعست .
قوله : ثمن مثله : ضمير در [ مثله ] بطعام راجعست .
قوله : على ما يقتضيه الاطلاق : ضمير منصوبى در [ يقتضيه ] به [ ازيد ] راجعست .
قوله : و هو احد القولين : ضمير [ هو ] به مقتضاى اطلاق راجع است .
قوله : و ان اشتراه به : ضمير فاعلى در [ اشتراه ] بمضطرّ راجع بوده و ضمير مفعولى در آن به طعام و ضمير مجرورى در [ به ] به الزايد عود مىكند .
قوله : و لانّه كالمكره : ضمير در [ لانّه ] بمضطر راجعست .
قوله : بل له قتاله : ضمير در [ له ] به مضطر و در [ قتاله ] به مالك طعام راجع است .
قوله : لو امتنع من بذله : ضمير در [ امتنع ] به مالك طعام و در [ بذله ] به طعام بر مىگردد .
قوله : و لو قتل اهدر دمه : ضمير نائب فاعلى در [ قتل ] و [ دمه ] به مالك طعام راجع بوده و كلمه [ اهدر ] يعنى تباه و ضايع است .
قوله : و كذا لو تعذّر عليه الثمن : ضمير در [ عليه ] بمضطر راجع است يعنى ولو طعام را به ثمن المثل مىفروشند ولى چون وى قادر بر پرداخت آن نيست و از طرفى بر نفس خويش خائف است مىتواند آن را حتّى با قتال از مالكش بگيرد و در اين ارتباط اگر مالك كشته شد خونش
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 386
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٨٦