أو باغ في الإفراط و عاد في التقصير .
افراديكه حتى در وقت اضطرار از محرمات ممنوع و محروم مىباشند
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
چند طائفه بشرح ذيل حتّى در وقت اضطرار از محرّمات ممنوع مىباشند :
الف : باغى يعنى كسى كه بر امام معصوم عليه السّلام خروج كرده باشد .
و برخى در تفسير [ باغى ] فرمودهاند :
باغى كسى است كه به ميته و اكل آن راغب و مايل است .
ب : عادى و آن قاطع طريق و محارب را گويند .
بعضى در توضيح [ عادى ] فرمودهاند :
كسى است كه از حدّ سيرى تجاوز نمايد يعنى بيش از تمايل و ميل طبعش غذا مىخورد .
شارح ( ره ) در تفسير و توضيح [ الذى يبغى الميته ] مىفرماين :
يعنى راغب در تناول ميته باشد .
ولى سپس مىفرماين :
معناى اوّل يعنى [ الخارج على الامام ] اظهر و روشنتر است چه آنكه معناى شرعى [ باغى ] اين است كه شخص بر امام معصوم عليه السّلم خروج كرده باشد .
و در دنباله [ الذى يعدو شبعه ] مىفرماين :
يعنى مقصود از [ عادى ] كسى است كه از حدّ شبع و سيرى تعدّى