و مقصود از مختلط آن است كه دو قطعه گوشت يا بيشتر وجود داشته كه يقين داريم بعضى از ، آنها مذكّى و برخى ديگر ميته هستند و مشاراليه [ ذلك ] كيفيت آزمايش بنحو مذكور مىباشد .
قوله : اهملت ذلك : يعنى امتحان و آزمايش را در مورد اختلاط بيان نكرده و حكمش را اينجا جارى نكردهاند .
قوله : و هذا الاحتمال ضعيف : مقصود از [ هذا الاحتمال ] امكان اجراء امتحان در مورد اختلاط مىباشد .
قوله : مع كونه محصورا : ضمير در [ كونه ] به مختلط راجع است و منظور از [ محصور ] اين است كه اطراف شبهه تعداد كم و ناچيزى باشند مثلا در ده قطعه يا كمى بيشتر ميته مشتبه شده باشد .
قوله : بخلاف ما يحتمل كونه باجمعه مذكّى : چنانچه مورد خبر و محلّ كلام اصحاب همين صورت مىباشد .
قوله : فلا يصحّ حمله عليه : ضمير در [ حمله ] به فرض اختلاط راجع بوده و ضمير در [ عليه ] به ما يحتمل كونه باجمعه مذكّى عائد است .
قوله : مع وجود الفارق : يعنى فارق بين صورت اختلاط و ما يحتمل كونه باجمعه مذكّى .
قوله : و على المشهور : يعنى و بنابر اينكه آزمايش و امتحان مذكور را پذيرفته و حجّت بدانيم .
قوله : لا مكان كونه : يعنى كون اللّحم .
قوله : و لو فرض العلم بكونه متحدا : ضمير در [ بكونه ] به حيوان عود مىنمايد .
قوله : جاز اختلاف حكمه : يعنى امكن اختلاف حكمه ، ضمير
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 343
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٤٣