يبيح لحمه .
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
مصنف عليه الرحمه در كتاب دروس فرعى را بر روايت مذكور به اين شرح متفرّع فرموده :
اگر گوشتى كه مذكّى است با گوشت ديگرى كه ميته مىباشد مشتبه گرديد بنابر حكم روايت ممكن است بوسيله آزمايش مذكور هريك را از ديگرى مشخّص و ممتاز نمود يعنى هردو را در آتش مىاندازيم گوشتى كه در آن جمع شود مذكّى بوده و آن گوشتى كه در آن بازگشته يا بدون تغيّر حالت بماند ميته مىباشد پس طبق حكم مذكور در روايت گوشت مختلط و مشتبه را نيز مىتوان از طريق مزبور امتحان و آزمايش نمود ولى در عين حال اصحاب در اين مورد آزمايش مزبور را عملى نساختهاند همانطوريكه در اخبار نيز نامى از آن برده نشده بلكه عرفا امتحان ياد شده را در موردى كه ندانيم گوشت واحدى ميته است يا مزكّى مىباشد جارى دانستهاند .
سپس مىفرماين :
ولى اين احتمال ضعيف بوده و نمىتوان آزمايش مزبور را در مورد اختلاط عملى ساخت زيرا در مورد اشتباه دو گوشت با هم و مشخص نبودن ميته از مزكّى يقين و قطع بوجود ميته در بين آنها داريم و چون اطراف شبهه محصور مىباشد لاجرم حكم شرعى آن اين است كه از تمام اطراف شبهه يعنى از جميع گوشتها بايد اجتناب و احتراز نمود به خلاف موردى كه احتمال بدهيم گوشتى يا ميته بوده و يا مزكّى بوده و با گوشت ديگرى مختلط و مشتبه نباشد .
پس در نتيجه بايد گفت صحيح نيست صورت اختلاط را بر اين
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 340
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٤٠