الامور الثّلاثة راجع بوده و ضمير در [ بمعناه ] به صيد راجع است و اين عبارت اشاره است به دليل احتمال ملكيّت .
قوله : و هو الاقوى : ضمير [ هو ] به دليل دوّم راجعست .
قوله : باثباته : يعنى اثبات صيد .
قوله : بحيث يسهل تناوله : يعنى اخذ و گرفتن حيوان سهل و آسان باشد .
قوله : و ان لم يقبضه بيده او بآلته : ضمير فاعلى در [ لم يقبضه ] به شخص راجع بوده و ضمير مفعولى به صيد عود مىكند و ضمير در [ يده ] به شخص و در [ آلته ] به صيد بازمىگردد .
متن :
و لو أمكن الصيد التحامل بعد إصابته عدوا ، أو طيرانا بحيث لا يدركه إلا بسرعة شديدة فهو باق على الإباحة ، لعدم تحقق إثبات اليد عليه ببقائه على الامتناع و إن ضعفت قوته ، و كذا لو كان له قوة على الامتناع بالطيران و العدو فأبطل أحدهما خاصة ، لبقاء الامتناع في الجملة المنافي لليد .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
اگر صيد پس از بدام افتادن بملاحظه اينكه كاملا در سيطره صياد واقع نشده بتواند خود را با مشقّت فراوان از معركه بيرون ببرد يعنى با زحمت دويده يا به سختى پرواز كند بطورى كه صيّاد اگر بخواهد آن را بگيرد لازم است بسرعت شديد سر در عقبش نهاده و به دنبالش بدود تا آن را اخذ نمايد در چنين صورتى حيوان به ملك صيّاد در نيامده و بر اباحهاش باقى است به اين معنا كه ديگرى اگر آن را گرفت
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 179
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٧٩