قوله : الى ان يتكرّر اتّصافه بها : ضمير در [ اتّصافه ] به كلب و در [ بها ] به اوصاف ثلاثه راجعست .
قوله : كذلك : يعنى اتصاف بايد مكرّرا بوده به طورى كه عرفا نام معلّم به آن صدق كند .
متن :
و لو أكل نادرا ، أو لم يسترسل نادرا لم يقدح في تحقق التعليم عرفا ، و لا في زواله بعد حصوله كما لا يقدح حصول الأوصاف له نادرا ، و كذا لا يقدح شربه الدم .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
اگر سگ معلّم بطور نادر صيد را بخورد يا ندرتا وقتى فرمان به دويدنش مىدهند ، ندود ضررى به معلّم بودنش وارد نميآورد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود اين است كه خوردن و عدم استرسال بطور ندرت موجب آن نيست كه وصف معلّم بودن تحقّق پيدا نكند به اين معنا اگر مكرّرا اوصاف سهگانه ( عدم اكل ، استرسال ، انزجار ) از سگ سر زد حيوان معلّم بوده اگر چه بندرت نيز اين اوصاف و خصائص در او تخلّف نموده باشد .
و حاصل كلام آنكه تخلّف اين اوصاف بطور ندرت در تحقّق ابتدائى عنوان معلّم بودن قادح نمىباشد چنانچه پس از حصول عنوان مذكور اگر گاه گاه بطور شاذ و نادر ديده شود كه سگ معلّم صيد را خود مىخورد يا اگر فرمان بدويدنش مىدهند نمىدود اين مقدار سبب آن نيست كه وصف تعليم از او زائل گردد و همينطور مىتوان گفت اگر اوصاف سهگانه مذكور بطور نادر در سگى ديده شود موجب تحقّق عنوان تعليم در آن نيست و همچنين است اگر سگ معلّمى خون حيوان صيد شده را بياشامد
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 11
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١١