زمانيكه حيوان ذبح گرديد و پوستش تماما او بعضا قبل از اينكه بميرد كنده شود تناولش حرام نيست .
و دستهاى از فقهاء از جمله مرحوم مصنف در كتاب دروس و شرح ارشاد فرمودهاند :
فعل مزبور حرام است زيرا تحريم اكل ملازم با تحريم فعل مىباشد .
سپس شارح ( ره ) مىفرماين :
مخفى نباشد كه تلازم مورد ادّعاء ممنوع است چه آنكه بسا خوردن حرام بوده ولى فعل حرام نيست مثلا اگر حيوان را بدون تسميه يا پشت به قبله ذبح كنند قطعا تناول از آن حرام بوده ولى معذلك فعل حرام نيست .
مضافا به اينكه حديث شريف دلالت بر تحريم فعل و كراهت آن ندارد .
بلى ، ممكن است قائل بكراهت از اين حيث شويم كه كندن پوست قبل از مردن بفرض شعور و ادراك حيوان مشتمل بر عذاب شدن آن مىباشد ولى بايد بگوئيم سلخ و در آوردن پوست پيش خنك شدن مستلزم سلخ قبل از موت نبوده بلكه اعمّ از آن مىباشد چه آنكه سلخ قبل از موت هرگاه صادق باشد سلخ قبل از برد نيز صدق مىكند ولى بسا سلخ قبل از برد صدق كرده بدون سلخ قبل از موت و آن وقتى است كه پوست حيوان را بعد از تحقق موت و پيش از سردد شدن بكنند .
و بهر تقدير در روايت سلخ قبل از موت را ملاك حكم قرار داده و چون اين معنا از سلخ قبل از برد اخص بوده و اخص بما هو اخص دلالت بر اعمّ ندارد لاجرم مرفوعه مزبور دليل بر كراهت سلخ قبل از برد نميتواند باشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 107
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٠٧