عيوب متجدّد است ولى معذلك از آن جلوگيرى نكرد تفريط وى باعث زيادى عيب شده پس خود او ضامن مىباشد .
مرحوم مصنف در كتاب دروس فرموده : اقرب اين است كه غاصب ضامن نمىباشد يعنى احتمال دوّم را اقرب شمردهاند .
قوله : و لم يذهب عينه : يعنى عين مغصوب تلف نشد .
قوله : ضمن ارشه : ضمير فاعلى در [ ضمن ] به غاصب و ضمير مجرورى در [ ارشه ] به عيب راجعست .
مؤلف گويد :
مقصود از [ ارش ] تفاوت بين قيمت صحيح و معيب را گويند .
قوله : لانّه عوض عن اجزاء ناقصة : ضمير در [ لانّه ] به ارش عود مىكند .
قوله : او اوصاف : يعنى اگر عيب حادث بواسطه تنقيص عين بوده ارش عوض از جزء فائت مىباشد و اگر وصفى از اوصافش مفقود گشته با سلامت عين ارش عوض وصف مزبور قرار داده مىشود .
البته بنابر اينكه در قبال وصف فائت ارش نيز منظور گردد چه آنكه اين امر مسلّم نبوده و بسيارى از محقّقين ارش را در اينمورد منكر شدهاند .
قوله : و كلاهما مضمون : ضمير در [ كلاهما ] به جزء و وصف راجع است .
قوله : أم من غيره و لو من قبل اللّه : ضمير در [ غيره ] به غاصب راجع مىباشد .
قوله : فان لم يمكن المالك بعد قبض العين قطعه : كلمه [ المالك ] منصوب است تا منصوب بنزع خافض بوده و فاعل [ لم يمكن ]
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 86
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٨٦