در بين آب نيز اين وجوب بر غاصب بوده و لازم است تخته چوبرا از كشتى جدا كرده و به مالكش بدهد اگر چه اموالى كه در كشتى نهاده بواسطه آن تلف شده يا كشتى اصلا غرض گردد .
بلى ، اگر مبادرت به اين فعل و جدا نمودن تخته پاره باعث غرق خود يا حيوان محترم و يا احيانا مال ديگرى كه از نظر شرع انور واجد احترام است گردد تخته را جدا نكرده و صبر كند تا كشتى بساحل رسيده آنگاه مال مردم را به ايشان ردّ بكند .
قوله : و لو ادّى ردّه الى عسر و ذهاب الخ : كلمه [ لو ] وصليّه بوده و ضمير مجرورى در [ ردّه ] به مغصوب راجعست و مراد از [ عسر ] عسر و مشقت غاصب است .
قوله : كالخشبة فى بنائه : يعنى بناء غاصب .
قوله : و اللوح فى سفينته : مقصود از [ لوح ] تخته پاره بوده و ضمير در [ سفينته ] به غاصب عود مىكند .
قوله : لانّ البناء على المغصوب الخ : علّت است براى وجوب ردّ و لو منجر به عسر و ذهاب مال غاصب بشود .
قوله : و كذا مال الغاصب فى السّفينة : يعنى و كذا لا حرمة لمال الغاصب .
قوله : حيث يخشى تلفه : ضمير در [ يخشى ] به غاصب و در [ تلفه ] به مال غاصب عود مىكند .
قوله : لو خيف غرقه : يعنى غرق غاصب .
قوله : لم ينتزع الى ان تصل السّاحل : ضمير در [ لم ينتزع ] به غاصب و در [ تصل ] به سفينه عود مىكند .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 68
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٦٨