قوله : بان اخرجها من الارض و اجراها على وجهها : ضمائر مؤنّث در [ اخرجها ] و [ اجراها ] به عين و در [ وجهها ] به ارض راجع است .
قوله : و لا يصحّ لغيره اخذ شئ من مائها : ضمير در [ لغيره ] به [ من اجرى ] راجع بوده و ضمير در [ مائها ] به عين عود مىكند .
قوله : الّا باذنه : يعنى اذن مجرى .
قوله : ملكوه على نسبة عملهم لا نسبة خرجهم : ضمير فاعلى در [ ملكوه ] به جماعت و ضمير مفعولى به [ عين ] راجع بوده و تذكير ضمير به اعتبار [ مجرى به صيغه اسم مفعول ] مىباشد و ضمائر مجرورى در [ عملهم ] و [ خرجهم ] نيز به جماعت راجع مىباشند .
قوله : الّا ان يكون الخرج تابعا للعمل : مثل موردى كه شركاء خود كار نكرده بلكه بطور تساوى يا بالتفاوت پول داده و اجير گرفتند .
قوله : و جوّز فى الدّروس الوضوء و الغسل و تطهير الثّوب منه : ضمير در [ منه ] به ماء العين عود مىكند .
قوله : و لا يجوز ذلك من المحرز فى الاناء : مشاراليه [ ذلك ] وضوء و غسل و تطهير الثّوب مىباشد .
قوله : و لا ممّا يظنّ الكراهة فيه : ضمير در [ فيه ] به ماء موصوله راجع است .
قوله : مطلقا : چه محرز در اناء بوده و چه جارى و رونده باشد .
قوله : بحيث يجرى فيه : ضمير در [ يجرى ] به ماء و در [ فيه ] به نهر عود مىكند .
قوله : فهو تحجير : ضمير [ هو ] بحفر قبل از انتهاء راجعست .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 477
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٧٧