بوده و مقصود از [ مياه مباحه ] آبهائى است كه در ملك مباح و زمينى كه مالك خاصّى ندارد جارى است .
قوله : كمياه العيون فى المباح : يعنى آبهاى چشمههائى كه در اراضى مباح جريان دارند .
قوله : و الآبار المباحة : مقصود چاههائى است كه در زمينهاى مباح حفر شدهاند .
قوله : و الغيوث : جمع غيث يعنى باران .
قوله : و الانهار الكبار : مقصود رودخانهها مىباشد .
قوله : كالفرات : و آن رود بزرگى است در قارّه آسيا كه مصبّ آن خليج فارس بوده و طولش را 2696 كيلومتر نوشتهاند .
قوله : و الدّجلة : رود بزرگى است در قارّه آسيا كه مصبّ آن رود فرات بوده و طولش را 1851 كيلومتر ثبت كردهاند .
قوله : و النّيل : رود بسيار بزرگى است در قاره آفريقا كه مصبّ آن درياى مديترانه بوده و طولش 6671 كيلومتر است .
قوله : الى اغتراف شئ منها : كلمه [ اغتراف ] عبارت است از برداشتن آب با مشت و ضمير در [ منها ] به [ مياه مباحه ] راجعست .
قوله : فهو اولى به : ضمير [ هو ] به سابق راجع بوده و ضمير در [ به ] به شيئ عود مىكند .
قوله : و يملكه مع نيّة التّملّك : ضمير فاعلى در [ يملكه ] بسابق و ضمير مفعولى به شئ منها راجعست .
قوله : تنزيلا للفعل قبل النّية : مقصود از [ فعل ] حيازت و احراز مىباشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 472
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٧٢