تفويض كرده باشد هرچه وى مصلحت ديد مىتواند بر طبقش اقدام نمايد
قوله : بطلان حقّه بالمفارقة : ضمير در [ حقه ] بساكن راجعست
قوله : انّه اذا فارق ايّاما قليلة : ضمير در [ انّه ] و [ فارق ] به ساكن عود مىكند .
قول : فهو احقّ : ضمير [ هو ] به ساكن راجع است .
قوله : و شرط بعضهم : يعنى بعض العلماء .
قوله : زوال حقه : يعنى حق ساكن .
قوله : كالمسجد : يعنى اگر خروجش بدون نيّت رجوع باشد حقّش باطل مىگردد .
قوله : و بقائه مطلقا : چه رحل باقى گذارده و چه نگذارد ، مدّت خروجش طولانى بوده يا كوتاه باشد .
قوله : لانّه باستيلائه جرى مجرى المالك : ضمير در [ لانّه ] و [ باستيلائه ] به ساكن راجع است و عبارت جرى مجرى المالك يعنى صار بمنزلة المالك .
قوله : و بقائه ان قصرت المدّة : ضمير در [ بقائه ] به حق عود مىكند .
قوله : دون ما اذا طالت : يعنى طالت مدّة الخروج .
قوله : و بقائه ان خرج لضرورة : ضمير در [ بقائه ] به حقّ راجع بوده و در [ خرج ] به ساكن عود مىكند .
قوله : و بقائه ان بقى رحله او خادمه : ضمير در [ بقائه ] بحقّ عود كرده و در [ رحله ] و [ خادمه ] به ساكن راجع است .
قوله : ثمّ استقرب الامر الى ما يراه الناظر : ضمير فاعلى در
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 457
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٥٧