و ضمير در [ ينوى ] به من موصوله راجع است .
قوله : فلو فارق لا بنيّته : ضمير در [ فارق ] به من موصوله و در [ بنيّته ] به عود راجع است .
قوله : سقط حقّه : ضمير در [ حقّه ] به من موصوله راجعست .
قوله : و ان كان رحله باقيا : كلمه [ ان ] وصليّه بوده و ضمير در [ رحله ] به من موصوله راجع است .
قوله : و هذا الشرط لم يذكره كثير : مقصود از [ هذا الشرط ] نيّت عود مىباشد .
قوله : و هو حسن : ضمير [ هو ] به ذكر شرط مذكور راجع بوده و كلمه [ واو ] حاليّه مىباشد .
قوله : سقط حقّه منها : ضمير در [ حقّه ] به من موصوله و در [ منها ] به منفعت مسجد راجع است .
قوله : و الرجل لا مدخل له فى الاستحقاق : ضمير در [ له ] به رحل راجع است .
قوله : بمجرّده : ضمير مجرورى به [ رحل ] عود مىكند .
قوله : مع احتماله : ضمير در [ احتماله ] به كون الرجل مدخلا له فى البقاء راجع است .
قوله : لاطلاق النّص : مقصود از نصّ مشاراليه حديثى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج ( 3 ) ص ( 542 ) به اين شرح نقل فرموده است :
محمّد بن يعقوب ، از عدّهاى اصحاب ، از احمد بن محمّد ، از محمّد بن اسماعيل ، از برخى اصحابش ، از مولانا ابيعبد اللّه عليه السّلام قال
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 435
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٣٥