قوله : و غامرها : ضمير مؤنّث به ارض مفتوحة عنوة راجعست .
قوله : بالمعجمة : يعنى عين نقطهدار كه مىشود غين .
قوله : بالمهمله : يعنى بدون نقطه كه مىشود عين .
قوله : قال الجوهرى و انّما قيل له الخ : از اينجا تا [ لا يقال له غامر ] عبارت جوهرى در صحاح اللغة است .
قوله : قيل له : ضمير در [ له ] به زمين غير معموره راجعست .
قوله : لانّ الماء يبلغه ، فيغمره : ضمير فاعلى در [ يبلغه ] به ماء و ضمير مفعولى به غامر راجع بوده چنانچه ضمائر فاعلى و مفعولى در [ يغمره ] نيز چنين مىباشد .
قوله : و هو فاعل بمعنى مفعول : ضمير [ هو ] بعامر راجعست .
قوله : انّما بنى على الفاعل : ضمير نائب فاعلى در [ بنى ] بعامر عود مىكند .
قوله : ليقابل به الغامر : ضمير در [ به ] بعامر راجعست .
قوله : ممّا يحتمل الزّراعة : مقصود از [ يحتمل ] اينستكه زمين براى زراعت قابليّت داشته باشد .
قوله : و ما لا يبلغه الماء من موات الارض : ضمير مفعولى در [ لا يبلغه ] به ماء موصوله راجعست .
قوله : لا يقال له غامر : ضمير در [ له ] به [ ما لا يبلغه ] عود مىكند .
قوله : نظرا الى الوصف : مقصود از [ وصف ] عبارت [ لانّ الماء يبلغه فيغمره ] مىباشد و اين عبارت مال شارح ( ره ) است نه صاحب صحاح
قوله : انّ مواتها مطلقا : ضمير در [ مواتها ] به ارض راجعست و مقصود از [ مطلقا ] اين است كه غامر بهر معنائى كه در لغت باشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 360
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٦٠