قوله : و ليس كذلك الخ : يعنى تبعيّت موجب ضمان در حمل مبيع فاسد نمىشود زيرا اساسا تبعيّت در آنجا منتفى است .
قوله : لانّه ليس مبيعا : ضمير در [ لانّه ] بحمل راجعست .
قوله : فيكون امانة : ضمير در [ يكون ] بحمل عود مىكند .
قوله : و لانّ تسلّمه باذن البايع : ضمير در [ تسلّمه ] بحمل عود مىكند .
قوله : مع احتماله : يعنى احتمال ضمان نسبت به حمل .
قوله : و به قطع المحقّق فى الشّرايع : ضمير در [ به ] به ضمان راجعست .
متن :
و لو تبعها الولد حين غصبها ففي الضمان للولد قولان مأخذهما عدم إثبات اليد عليه و أنه سبب قوي . و الأقوى الضمان و هو الذي قربه في الدروس .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
و : اگر ولد از مادر تبعيّت كند پس در ضمان ولد دو قول است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود اين است كه وقتى غاصب مادر را به تنهائى غصب كرد ولد نيز خود بدنبال مادر بيايد بدون اينكه غاصب بر آن يد بگذارد طبق فرموده مرحوم مصنف در اينكه غاصب ضامن ولد نيز باشد دو قول است :
برخى وى را ضامن ولد دانسته و گروهى ضمان را از او نفى كردهاند .
دليل قائلين بعدم ضمان اين است كه غاصب بر آن يد نگذارده و خود مباشرتا بر آن مستولى نگشته است از اينرو دليلى بر ضمان وى در دست نمىباشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 36
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٦