آورده و مالك در جهان آخرت حقّ مطالبه از وى را ندارد .
قوله : استحقاق المطالبة : يعنى استحقاق مالك نسبت به مطالبه عين مال .
قوله : يتوقّف على ثبوت الحقّ : مقصود از [ حق ] ضمان ملتقط است .
قوله : فو توقّف ثبوته عليه : ضمير در [ ثبوته ] بحقّ و در [ عليه ] به استحقاق مطالبه عود مىكند .
قوله : لمنع توقّفه على ثبوت الحقّ : ضمير در [ توقّفه ] باستحقاق مطالبه عود مىنمايد و اين عبارت علّت است براى [ و لا يشكل ] .
قوله : بل على امكان ثبوته : يعنى بل يتوقّف الاستحقاق على امكان ثبوت الحق و هو الضّمان .
قوله : و هو هنا كذلك : يعنى در مورد بحث امر نيز چنين است كه استحقاق موقوف بر امكان ثبوت ضمان مىباشد .
قوله : فى عدم ثبوته دينا فى ذمّته : ضمير در [ ثبوته ] بمال لقطه راجع بوده و ضمر در [ ذمّته ] به ملتقط عود مىكند .
قوله : قبل ذلك : يعنى قبل ظهور المالك على الاحتمال الاول و قيل مطالبته على الاحتمال الثّانى .
قوله : فلا يقسّط عليه مال : ضمير در [ عليه ] به ملتقط راجعست و مقصود از [ ماله ] مالى است كه التقاط كرده .
قوله : لو افلس : ضمير به ملتقط راجعست .
قوله : و لا يجب الايصاء به : ضمير در [ به ] بمال لقطه عود مىكند .
قوله : و لا يعدّ مديونا و لا غارما بسببه : ضمير نائب فاعلى در
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 268
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٦٨