آنكه از بيابان به شهر رسيد بقيّه تعريف را در شهر انجام داده و تعداد باقيمانده را در آنجا تكميل نمايد ، لذا اگر گفتيم مثلا تعداد بيست و يك بار تعريف لازم است اگر نفرات يافت شده در بيابان ده نفر باشند 11 مرتبه ديگر را در شهر بايد تعريف كند .
قوله : ثمّ اكمله اذا حضر فى بلده : ضمير فاعلى در [ اكمله ] به ملتقط و ضمير مفعولى به تعريف راجع بوده و ضمير مرفوعى در [ احضر ] و مجرورى در [ بلده ] نيز به ملتقط عائد مىباشند .
قوله : و لو اراد السّفر قبل التعريف : ضمائر فاعلى در [ اراد ] به ملتقط راجعست .
قوله : او اكماله : يعنى اراد السّفر قبل اكمال التعريف فى بلد الالتقاط .
قوله : فان امكنه الاستنابة فهى اولى : ضمير منصوبى در [ امكنه ] به ملتقط راجع بوده و ضمير [ هى ] به استنابة عائد است و مقصود از اولى بودن استنابت ، اولويّت از غير استنابت است .
قوله : و الّا عرّفه فى بلده بحيث يشهر خبره : كلمه [ الّا ] يعنى و اگر استنابت ممكن نبود و ضمير فاعلى در [ عرّفه ] بملتقط و ضمير مفعولى بمال پيدا شده راجع بوده و ضمير در [ بلده ] نيز به التقاط بر مىگردد و ضمير مجرورى در [ خبره ] بمال لقطه بازمىگردد .
قوله : ثمّ يكمله فى غيره : ضمير فاعلى در [ يكمله ] به ملتقط و ضمير مفعولى به تعريف و ضمير مجرورى در [ غيره ] به بلد التقاط بر ميگردد .
قوله : و لو اخّره عن وقت الالتقاط : ضمير فاعلى در [ اخّره ] به ملتقط و ضمير مفعولى در آن به تعريف راجع است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 258
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٥٨