و اكثر اصحاب نيز بطور مطلق به آنها عمل نموده و تفصيل ياد شده را در آن نداده و فرقى بين اينكه به قصد تعريف برداشته يا بدون آن نگذاشتهاند لذا اگر اطلاق در اخبار مشاراليها تمام باشد تفصيل در متن نيكو و پسنديده نمىباشد .
قوله : انشاد : اعلام مال پيدا شده را گويند جهت رساندنش به مالك .
قوله : لم يحرم : يعنى لم يحرم الاخذ و الالتقاط .
قوله : و ان كان كثيرا : ضمير در [ كان ] به مال پيدا شده راجع است .
قوله : لانّه محسن : ضمير در [ لانّه ] به آخذ راجعست .
قوله : و الاخبار الدّالة على التّحريم مطلقة : يعنى مقيّد به اين نشدهاند كه آخذ قصد انشاد داشته يا بدون آن باشد .
مؤلّف گويد :
قبلا برخى از اين اخبار نقل شد و ديگر اعاده آن لزومى ندارد .
قوله : و عمل بها الاكثر : ضمير در [ بها ] به اخبار دالّه بر تحريم راجع است .
قوله : مطلقا : بدون اينكه به تفصيل قائل شوند .
قوله : و لو تمت لم يكن التّفصيل جيّدا : ضمير در [ تمّت ] باطلاق در اخبار راجعست .
متن :
و يجب تعريفه حولا على كل حال قليلا كان أم كثيرا أخذه بنية الإنشاد أم لا ، لإطلاق الخير السالف و قد عرفت ما فيه .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 251
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٥١