ولدها جوعا و هذا هو الذي اختاره المصنف في بعض فوائده و إن اتبع هنا و في الدروس المشهور أما لو منعه من بيع متاعه فنقصت قيمته السوقية مع بقاء العين و صفاتها لم يضمن قطعا لأن الفائت ليس مالا بل اكتسابه .
شرح فارسى :
شارح ( ره ) مىفرماين :
چون در ضمان استقلال در اثبات يد يا استيلاء معتبر است چنانچه گذشت متفرّعا عليه مرحوم مصنف به پارهاى از احكام در اينجا اشاره مىفرماين :
مبحث احكام غصب
مرحوم مصنف مىفرماين :
الف : اگر كسى مالك خانهاى را از سكناى در آن منع كند ، يا صاحب دابّهاى را از نگاهداشتن آن بازدارد مانع در ايندو مورد غاصب خانه و دابّه محسوب نمىشود .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود اينست كه اگر شخص ظالمى مالك خانه را از سكنى نمودن در خانهاش منع كرده بدون اينكه خودش نيز بر خانه يد گذاشته و مستولى بر آن بشود يا صاحب دابّهاى را كه رها شده از نگاهداشتن آن بازداشته و خودش نيز بر آن يد نگذاشته و دابّه را تحت سلطه خويش در نياورده باشد حكم اين است كه مانع و ظالم مزبور را غاصب خانه و دابّه نمىتوان خواند ، بنابراين اگر عين ( خانه و دابّه ) تلف شد وى ضامن آنها نيست چنانچه اجرت زمان ظلم و منع نيز به عهده وى نمىباشد زيرا اثبات يد و