قوله : فان تعذّر : ضمير در [ تعذّر ] به انفاق غير ملتقط راجعست
قوله : و رجع عليه بعد يساره : ضمير در [ رجع ] به ملتقط و در [ عليه ] و [ يساره ] به لقيط عود مىكند .
قوله : اذا نواه : ضمير فاعلى به ملتقط و ضمير مفعولى به رجوع راجع است .
قوله : و لو لم ينو كان متبرّعا : ضمير فاعلى در [ لم ينو ] به ملتقط راجع است همانطوريكه ضمير در [ كان ] نيز چنين مىباشد .
قوله : لا رجوع له : ضمير در [ له ] به ملتقط عود كرده و اينعبارت تفسير است براى [ متبرّعا ] .
قوله : كما لا رجوع له لو وجد المعين المتبرّع : ضمير در [ له ] به ملتقط راجعست چنانچه ضمير در [ وجد ] نيز اينطور است .
قوله : فلم يستعن به : ضمير فاعلى در [ لم يستعن ] به ملتقط و ضمير مجرورى در [ به ] به معين متبرّع عود مىكند .
قوله : و لو انفق غيره بنيّة الرّجوع فله ذلك : ضمير در [ غيره ] و [ له ] به ملتقط راجع بوده و مشاراليه [ ذلك ] انفاق بنيّت رجوع مىباشد .
قوله : و ان توقف ثبوته عليه بدون اليمين : ضمير در [ ثبوته ] به انفاق و در [ عليه ] به اشهاد عود مىكند .
قوله : و لم يتبرّع عليه متبرّع بالنّفقة : ضمير در [ عليه ] به مملوك راجع است .
قوله : رع امره الى الحاكم : ضمير در [ رفع ] به ملتقط و در [ امره ] به انفاق راجع مىباشد .
قوله : لينفق عليه او يبيعه فى النّفقة : ضمير فاعلى در [ لينفق ]
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 184
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٨٤