مقصود از [ بسط ] را در كتاب زكات شرح دادهايم طالبين به آنجا رجوع نمايند .
قوله : مطلقا : بدون اينكه از جهت خاصّى در نظر گرفته شود .
قوله : و لا يترتب احدهما على الآخر : ضمير در [ احدهما ] به بيت المال و زكات راجعست .
متن :
فإن تعذر ذلك كله استعان الملتقط بالمسلمين و يجب
عليهم مساعدته بالنفقة كفاية ، لوجوب إعانة المحتاج كذلك مطلقا فإن وجد متبرع منهم ، و إلا كان الملتقط ، و غيره ممن لا ينفق إلا بنية الرجوع سواء في الوجوب .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ط : پس اگر تمام اين مصارف متعذّر شد حكم آن است كه بر ملتقط لازم است از مسلمين استعانت جويد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
و بر مسلمين لازم است كه ويرا در انفاق بر لقيط مساعدت نمايند و اين وجوب در حقّ ايشان وجوب كفائى است چه آنكه اعانه محتاج مطلقا واجب كفائى است چه در مورد بحث بوده و يا مواضع ديگر باشد .
حال اگر در بين مسلمين كسى پيدا شد كه تبرّعا نفقه را به عهده بگيرد كه مطلوب ثابت است و در غير اين صورت ملتقط و ديگران كه انفاقشان بر طفل به نيّت رجوع است در اصل توجّه وجوب مساوى هستند .
قوله : فان تعذّر ذلك كلّه : مشاراليه [ ذلك ] مال لقيط و موقوفه و موصى به و بيت المال و زكات مىباشد .
قوله : و يجب عليهم مساعدته بالنفقه : ضمير در [ عليهم ] به
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 181
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٨١