شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
و : بر ملتقط واجب و لازم است طبق متعارف از لقيط حضانت و نگاهدارى كند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
يعنى وى را در تعهّد و كفالت خويش گرفته و امر ترتيب او را يا خود بنفسه عهدهدار شده يا بدست غير سپرده تا او به اين امر قيام نمايد ،
معلوم باشد كه انفاق بر او لازم نيست از مال ملتقط باشد و ابتداء از دارائى خود اين امر را انجام دهد بلكه جايز است از همان ابتداء التقاط از مالى كه لقيط در اختيار دارد يا از مالى كه بر امثال و اشباه اين مورد وقف گرديده يا بر وى و امثال او وصيّت شده به اذن حاكم در فرض امكان انفاق نمايد و در صورتى كه دسترسى به حاكم نداشت خود مستقلّا بر او انفاق نموده و ضمانى بعهدهاش نمىباشد .
قوله : حضانته بالمعروف : ضمير در [ حضانته ] بلقيط راجعست و مقصود از [ معروف ] طبق متعارف اهل عرف مىباشد .
قوله : و هو تعهّده : ضمير [ هو ] بمعروف راجع بوده و مقصود از تعهّده ، تكفّله مىباشد و ضمير مجرورى به لقيط عود مىكند .
قوله : و القيام بضرورة تربيته بنفسه او بغيره : ضمير در [ تربيته ] به لقيط راجع بوده و ضمائر در [ بنفسه ] و [ بغيره ] به [ ملتقط ] عود مىنمايد .
قوله : و لا يجب عليه الانفاق عليه من ماله : ضمير در [ عليه ] اوّل به ملتقط و در [ عليه ] دوّم به لقيط و در [ ماله ] نيز به ملتقط راجعست .
قوله : ابتداءا : در انتفاق بر ملتقط از مال خودش به نحوى كه
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 178
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٧٨