راجعست و در [ له ] به مالك عود مىكند .
قوله : لضعف المباشر : يعنى مباشر اكل كه مالك باشد .
قوله : فيرجع على السبب : ضمير فاعلى در [ يرجع ] به مباشر راجعست .
قوله : و تسليطه المالك على ماله : ضمير مجرورى در [ تسليطه ] به غاصب راجع بوده و [ المالك ] مفعول آن مىباشد و ضمير در [ على ماله ] به مالك عود مىكند .
قوله : و صيرورته بيده على هذا الوجه : ضمير در [ صيرورته ] به مال مالك و ضمير در [ بيده ] به مالك عود كرده و مقصود از [ هذا الوجه ] على وجه الغرور مىباشد .
قوله : لا يوجب البرائة : ضمير فاعلى در [ لا يوجب ] به تسليطه راجعست .
قوله : تسليمه على أنّه ملكه : ضمير در [ تسليمه ] و [ انّه ] به مال و در [ ملكه ] به مالك راجعست .
قوله : يتصرّف فيه كتصرّف الملّاك : ضمير فاعلى در [ يتصرّف ] به مالك و در [ فيه ] به مال راجعست و كلمه [ ملّاك ] بضمّ ميم و تشديد لام جمع مالك مىباشد .
قوله : و هنا ليس كذلك : مشاراليه [ هنا ] مسئله مورد بحث است و ضمير در [ ليس ] به تسليم غاصب راجع بوده و مقصود از [ كذلك ] اينست كه مال به مالك بعنوان اينكه مالش هست تسليم نگشته است .
قوله : بل اعتقد انّه للغاصب : ضمير در [ اعتقد ] به مالك و در [ انّه ] به مال مالك راجعست .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 115
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١١٥