قوله : المعلّق عتقه على موته : ضمير در [ عتقه ] به مملوك راجع بوده و ضمير مجرورى در [ موته ] به مخدوم بر مىگردد .
قوله : و قد تقدّم ما يدل عليه : ضمير در [ عليه ] به بطلان تدبير بواسطه اباق از مولى نه از مخدوم بازمىگردد .
قوله : فلو ولد له حال الاباق الاولاد : ضمير در [ له ] بمملوك آبق راجعست .
قوله : من امة لسيّده : ضمير در [ سيّده ] به آبق راجعست .
قوله : او غيره : يعنى كنيز غير سيّد آبق .
قوله : حيث يلحق به الولد : ضمير در [ به ] به سيّد آبق راجع است مثل اينكه مولاى آبق با مولاى كنيز شرط كرده كه ولد از آن او باشد .
قوله : كانوا ارقاء مثله : ضمير جمع در [ كانوا ] به اولاد راجع بوده و در [ مثله ] به عبد بر مىگردد .
متن :
( و أولاده قبله على التدبير ) و إن بطل في حقه ، استصحابا للحكم السابق فيهم مع عدم المعارض .
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
ى : و اولاد آبق كه پيش از اباق متولّد شدهاند بر تدبير خود باقى بوده و بواسطه اباق پدرشان تدبير آنها باطل نمىگردد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اگر چه تدبير در حقّ آبق باطل مىشود و دليل عدم بطلان تدبير در اولاد استصحاب حكم سابق در ايشان مىباشد مضافا باينكه معارضى با اين اصل وجود ندارد .
قوله : و اولاده قبله على التّدبير : كلمه [ اولاده ] مبتداء و ضمير
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 55
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٥٥