قوله : بمجرّد اقراره بكونه اخا : ضمير در [ اقراره ] به عمّ و در [ بكونه ] به مقرّ به دوّمى راجع بوده و مقصود از مجرّد اقرار ، اقرار بدون دفع مال مىباشد .
قوله : لانّ ذلك لا يستلزم كونه وارثا : مشاراليه [ ذلك ] مجرّد اقرار بوده و ضمير در [ كونه ] به اخ عائد است .
قوله : بل هو اعم : ضمير [ هو ] به اقرار راجعست .
قوله : و انّما يضمن لو دفع اليه المال : ضمير در [ يضمن ] به عمو راجع بوده و در [ اليه ] به [ اخ ] عود مىكند و مقصود از [ ضمان ] ضمان بدل حيلوله براى فرزند مىباشد .
قوله : لمباشرته اتلافه حينئد : ضمير در [ لمباشرته ] به عمو و در [ اتلافه ] به مال عائد بوده و مقصود از [ حينئذ ] حين الدّفع الى الاخ مىباشد .
قوله : و فى معناه : يعنى معناى دفع مال به اخ مىباشد .
قوله : ما لو اقرّ بانحصار الارث فيه : ضمير در [ اقرّ ] به عمو و در [ فيه ] به اخ راجعست .
قوله : لانّه باقراره بالولد بعد ذلك يكون رجوعا عن اقرار الاوّل : ضمير در [ لانّه ] و [ باقراره ] و در [ اقراره الاوّل ] به عمّ راجعت و مشاراليه [ ذلك ] اقرار به انحصار الارث فى الاخ مىباشد .
قوله : فلا يسمع : ضمير نائب فاعلى در اقرار بالولد راجعست
قوله : و يغرم للولد : ضمير فاعلى در [ يغرم ] بعمّ راجعست .
قوله : لحيلولته بينه و بين التّركة : ضمير مجرورى در [ حيلولته ] به عمّ و در [ بينه ] به ولدد عود مىكند .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 354
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٥٤