امر مباشر بوده و خود مال را به برادر دفع و تسليم كرده است لاجرم ضامن مىباشد .
قوله : المحكوم بكونه وارثا : ضمير در [ بكونه ] به عمّ راجعست .
قوله : دفع اليه المال : ضمير فاعلى در [ دفع ] به عمّ و ضمير مجرورى در [ اليه ] به اخ راجعست .
قوله : لاعترافه بكونه اولى منه : ضمير در [ لاعترافه ] به عمو و در [ بكونه ] به اخ و در [ منه ] نيز به عمو راجعست .
قوله : فلو اقرّ العمّ بعد ذلك بولد : مشاراليه [ ذلك ] اقرار به برادر براى ميّت مىباشد .
قوله : و صدّقه الاخ دفع اليه المال : ضمير منصوبى در [ صدقه ] به عمو و ضمير در [ دفع ] به اخ و در [ اليه ] به ولد عود مىكند .
قوله : لاعترافهما بكونه اولى منهما : ضمائر تثنيه به اخ و عمو و در [ بكونه ] به ولد عود مىكند .
قوله : و ان اكذبه : ضمير فاعلى به اخ و ضمير مفعولى به عمو راجعست .
قوله : لم يدفع اليه : ضمير فاعلى در [ لم يدفع ] به اخ و ضمير مجرورى در [ اليه ] به ولد راجعست .
قوله : لاستحقاقه المال : ضمير مجرورى به اخ راجعست .
قوله : باعتراف ذى اليد له و هو العمّ : ضمير در [ له ] به اخ راجع بوده و ضمير [ هو ] به ذى اليد عائد است .
قوله : و لم يعلم اولويّة الثّانى : مقصود از [ ثانى ] ولد مىباشد .
قوله : لانّ العمّ حينئذ خارج : مقصود از [ حينئذ ] حين دفع
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 350
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٥٠