قوله : هذا اذا اشتركا فى الفراش : يعنى توسّل به بيّنه و در صورت فقدان بقرعه در وقتى است كه متنازعين در فراش با هم مشترك باشند .
قوله : على تقدير دعوى البنوّة : يعنى اشتراك در فراش نسبت بفرضى است كه هردو در فرزند بودن شخصى با هم نزاع كنند و الّا اگر در اخوّت با او با هم اختلاف نمايند اشتراك در فراش معنا ندارد .
قوله : او انتفى عنهما : ضمير در [ انتفى ] بفراش و در [ عنهما ] به متنازعين راجعست .
قوله : كوطى خالية عن فراش لشبهة : يعنى هردو عمل وطى را در حالى انجام دادهاند كه موطوئه فراش هيچكدام نبوده بلكه شبهة عمل مواقعه صورت گرفته است .
قوله : فلو كانت فراشا لاحدهما حكم له به : ضمير در [ كانت ] به موطوئه راجع بوده كه بقرينه [ وطى ] فهميده مىشود و ضمير در [ لاحدهما ] به متنازعين و در [ له ] به احدهما و در [ به ] به فراش عود مىنمايد .
قوله : و ان صادقه الزّوجان : ضمير منصوبى در [ صادقه ] به الآخر راجع است .
قوله : و لو كانا زانيين : ضمير در [ كانا ] بمتنازعين عود مىكند .
قوله : انتفى عنهما : ضمير نائب فاعلى در [ انتفى ] به ولد و در [ عنهما ] به متنازعين راجعست .
قوله : او احدهما فعنه : يعنى او كان احدهما زانيا خاصة فالولد منفى عن الزّانى خاصّة .
قوله : و لا عبرة فى ذلك كلّه بتصديق الامّ : مشاراليه [ ذلك ]
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 343
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٤٣