[ نعم ] راجعست .
قوله : الدّاخل عليه الاستفهام : ضمير در [ عليه ] به نفى راجع مىباشد .
قوله : كان تصديقا له : ضمير در [ كان ] به نعم و در [ له ] به نفى راجعست .
قوله : فينافى الاقرار : ضمير در [ ينافى ] به نعم عود مىكند .
قوله : فيكون التقدير : يعنى تقدير معناى [ نعم ] در مثال .
قوله : حينئذ : يعنى حين كون نعم بمعنى التّصديق .
قوله : و جوابه : يعنى جواب اينقول آنست كه الخ .
قوله : فى اطلاقها كذلك : ضمير در [ اطلاقها ] به نعم راجع است و مقصود از [ كذلك ] اينست كه به معناى تصديق مىباشد .
قوله : فى المعنى الآخر : كه معنا [ بلى ] مىباشد .
قوله : و المثبت مقدّم : قائلين به عدم تحقق اقرار گفتهاند ما نديديم كه موردى [ نعم ] بجاى [ بلى ] استعمال شده باشد و قائلين به تحقق اقرار ميگويند ما مواردى را ديدهايم كه [ نعم ] بجاى لفظ [ بلى ] آمده
شارح ( ره ) مىفرماين :
در مقام تعارض بين ادّعاى ثبوت و عدم علم به آن مثبت مقدّمست .
قوله : و اشتهرت فيه : ضمير در [ اشتهرت ] به نعم راجع بوده و در [ فيه ] به معناى [ بلى ] راجعست .
قوله : و جوّز الجواب بنعم : يعنى در آيه الست بربّكم تجويز شده كه بجاى [ بلى ] نعم گفته شود .
قوله : و حمله فى المغنى : ضمير مفعولى در [ حمله ] بكلام ابن
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 275
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٧٥