مىخواهم و پس از اين ادّعاء عمرو گفت : انا مقرّنفس موقعيّت اين كلام و ورودش پس از ادّعاى مزبور قرينه است بر اينكه به اشتغال ذمّه و ثبوت 1000 تومان بر عهدهاش اقرار كرده و لو مقرّبه را در عبارت صريحا نياورده باشد .
دليل دوّم : و عبارت [ انا مقرّ ] يا تراكيبى كه از همين ماده بوده و از نظر مفاد مانند آن هستند لغة در معناى اقرار و اعتراف استعمال شده اگر چه متعلّق اقرار در كلام ذكر نگردد چنانچه در آيه 81 از سوره بقره حقتعالى فرموده است :
و اذ اخذ اللّه ميثاق النّبييّن لما آتيتكم من كتاب و حكمة ثمّ جاءكم رسول مصدّق لما معكم لتؤمنّن به و لتنصرنّه قال ءاقررتم و اخذتم على ذلكم اصرى قالوا اقررنا قال فاشهدوا و انا معكم من الشّاهدين .
ترجمه : به ياد بياور اى محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم هنگامى را كه خداوند متعال پيمان پيامبران را اخذ نمود پس ايشان را قسم داد كه چون شما را كتاب و حكمت اعطاء نمودم پس بيايد براى شما رسول و فرستادهاى كه تصديق كند آنچه با شما است هر آينه بايد به او ايمان آوده و البته نصرت و ياريش كنيد .
فرمود حقتعالى آيا اقرار كرديد و بر آنچه گفتم عهد و قسم مرا اخذ نموديد ؟
گفتند : اقرار نموديم و عقد را پذيرفتيم .
حقتعالى فرمود : پس اى ملائكه گواه باشيد به اين ميثاق و عهد و من نيز با شما از جمله گواهان مىباشم .
محلّ استشهاد دو مورد از اين آيه شريفه است :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 265
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٦٥