عبارت چنين است :
له علىّ شئ درهم ( براى او بر ذمّه من چيزى استكه عبارت از يكدرهم باشد ) .
2 - آنكه منصوب ذكر شود يعنى در مثال [ درهما ] بنصب قرائت گردد تا تميز براى [ كذا ] به حساب آيد البته برخى از ادباء نيز نصب را بنابر قطع از ما قبل اجازه دادهاند يعنى گويا در اين قرائت كلمه [ درهم ] از ابتداء كلام مقطوع بوده و مستقلّا مقرّ به درهم واحد اقرار نموده است .
3 - آنكه مجرور خوانده شود يعنى در مثال [ درهم ] بجرّ قرائت شود تا اضافه [ كذا ] به [ درهم ] بيانيّه فرض گردد از قبيل حبّ الحصيد و تقدير عبارت بنابراين چنين مىشود :
له علىّ شئ درهم .
قوله : و ما فى معناه : ضمير در [ معناه ] به وقف به سكون راجع است .
قوله : لاشتراكه بين الواحد فما زاد : ضمير در [ اشتراكه ] به عبارت مذكور راجعست .
قوله : فيحمل على الاقلّ : ضمير نائب فاعلى در [ يحمل ] به اقرار راجعست .
قوله : لانّ المتيقّن : ضمير در [ لانّه ] به اقل راجعست .
قوله : اذا لم يفسره بازيد : ضمير فاعلى در [ يفسّره ] به مقرّ و ضمير مفعولى به اقرار راجعست .
قوله : بدلا منه : ضمير در [ منه ] به كذا راجعست .
قوله : تميزا له : ضمير در [ له ] به كذا عود مىكند .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 228
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٢٨