تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 231

مساهمون:

ص٢٣١
قوله : بانّ ذلك : مشاراليه [ ذلك ] تقدير اضافه بيانيّه مىباشد قوله : الّا انّه يمكن تقدير ما هو اقل منه : ضمير در [ منه ] به درهم راجعست قوله : بجعل الشّئ جزء من الدّرهم اضيف اليه : عبارت [ بجعل الخ ] بيان است براى تقدير اقل از يكدرهم ، و ضمير در [ اضيف ] به جزء درهم راجع بوده و ضمير در [ اليه ] به درهم عائد است . قوله : فيلزمه جزء : ضمير منصوبى در [ يلزمه ] به مقرّ راجعست . قوله : يرجع فى تفسيره اليه : كلمه [ يرجع ] به صيغه مجهول بوده و ضمير در [ تفسيره ] به جزء و در [ اليه ] به مقرّ عائد است . قوله : لانّه المتيقّن : ضمير در [ لانّه ] به جزء عود مىكند . قوله : و من ثمّ حمل الرّفع و النّصب : مشاراليه [ ثمّ ] اصالت البراءة من الزّائد مىباشد . قوله : مع احتمالهما ازيد منه : ضمير تثنيه در [ احتمالهما ] به رفع و نصب راجع بوده و ضمير مجرورى در [ منه ] به درهم واحد برميگردد . قوله : و قيل انّ الجرّ لحن : قائل اين قول مرحوم نجم الائمه استرآبادى مىباشد . قوله : يحمل على اخويه : ضمير نائب فاعلى در [ يحمل ] و ضمير مجرورى در [ اخويه ] به جرّ راجعست . قوله : فيلزمه حكمهما : ضمير منصوبى در [ يلزمه ] بمقرّ و ضمير مجرورى در [ حكمهما ] به قرائت رفع و نصب راجع است . قوله : لوجوب اثبات الالف فيه : يعنى فى النّصب . قوله : فيحمل على مدلول ما احتمله : ضمير نائب فاعلى در