قوله : و بعدهما عن الفهم : ضمير تثنيه در [ بعدهما ] به حق و شئ راجعست .
قوله : و هو الاشهر : ضمير [ هو ] به احتمال دوّم راجعست .
قوله : و لوامتنع من التّفسير : ضمير فاعلى در [ امتنع ] به مقرّى كه بلفظ مبهم اقرار كرده راجعست .
قوله : حبس و عوقب عليه : ضمائر نائب فاعلى در [ حبس ] و [ عوقب ] به مقرّ و ضمير مجرورى در [ عليه ] به تفسير راجعست .
قوله : حتّى يفسّر : ضمير فاعلى در [ يفسّر ] به مقرّ راجعست .
قوله : لوجوبه عليه : ضمير در [ وجوبه ] به تفسير و ضمير مجرورى در [ عليه ] به مقرّ راجعست .
قوله : و لو مات قبله : ضمير فاعلى در [ مات ] به مقرّ و ضمير مجرورى در [ قبله ] به تفسير راجعست .
قوله : طولب الوارث به ان علمه : ضمير در [ به ] و ضمير منصوبى در [ علمه ] به حق عود مىكند .
قوله : و خلّف تركة : ضمير فاعلى در [ خلّف ] به مقرّ راجعست
قوله : و ان انكر العلم و ادّعاه عليه المقرّ له : ضمير فاعلى در [ انكر ] و ضمير مجرورى در [ عليه ] به وارث راجعست و ضمير منصوبى در [ ادّعاه ] به علم عود مىكند .
قوله : حلف على عدمه : ضمير فاعلى در [ حلف ] به وارث و در [ عدمه ] به علم عود مىكند .
متن :
( و لا فرق ) في الإبهام و الرجوع إليه في التفسير ( بين قوله : عظيم ، أو كثير ) ، لاشتراكهما في الاحتمال .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 218
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢١٨