قوله : لوجوب مطابقة الخبر الصّادق لمخبره : ضمير در [ لمخبره ] به صيغه اسم مفعول بشاهد راجعست و جار و مجرور متعلّقست به [ مطابقة ]
قوله : اذ ليس للشّهادة الخ : علّتست براى [ وجوب مطابقت خبر ] .
قوله : و لا عدمه : يعنى و لا عدم ثبوت صدق .
قوله : لما علّقه على الشّهادة : ضمير فاعلى در [ علّقه ] به مقرّ و ضمير مففعولى به صدق راجعست .
قوله : لاستحالة ان تجعله الشّهادة صادقا : ضمير مفعولى در [ تجعله ] به شاهد راجعست .
قوله : و ليس بصادق : كلمه [ واو ] حاليّه بوده و ضمير در [ ليس ] به شاهد راجعست .
قوله : و قد حكم به : ضمير در [ حكم ] به مقرّ و در [ به ] به ثبوت حقّ راجعست .
قوله : وجب ان يلزمه المال : ضمير منصوبى در [ يلزمه ] به مقرّ عود مىكند .
قوله : و ان انكر الشهادة : ضمير در [ انكر ] بشاهد راجعست
قوله : فضلا عن شهادته : يعنى شهادت شاهد .
قوله : او عدم شهادته : يعنى نه شهادت داده و نه آن را انكار كند .
متن :
و إنما لم يؤثر هذا كله ( لجواز أن يعتقد استحالة صدقه ، لاستحالة شهادته عنده ) .
و مثله في محاورات العوام كثير ، يقول أحدهم : إن شهد فلان أني لست لأبي فهو صادق ، و لا يريد
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 188
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٨٨