ناگفته نماند كه در هرسه صورت عدد رشق يعنى تعداد تيرهاى هردو بايد با هم مساوى باشد .
در صورت اول كيفيّت مسابقه به اين نحو است كه هركدام بطور متناوب تيرى به نشانه رها مىكنند اگر در تعداد معينى از رشق كه هردو مصرف كردند يكى از آن دو به عدد مشروط در ضمن عقد زودتر رسيد مثلا گفته بودند در ضمن 20 تير هركس 5 تير را بطور مبادرت اصابت داد برنده باشد در اين صورت شخص متبادر برنده است و ادامه عمل و اكمال رشقها لازم نيست بنابراين همانطوريكه قبلا گفتيم اگر زيد و عمرو با هم مسابقه گذارده و گفتند از 20 تيريكه داريم هركس كه 5 تيرش زودتر از ديگرى اصابت نمود برنده باشد و سپس بطور تناوب هريك تيرى رها نمودند اتفاقا در 10 تيرى كه هردو به نشانه زدند از زيد 5 و از عمرو 4 تا اصابت نمود در اينجا زيد برنده محسوب شده و ديگر لازم نيست عمل را ادامه دهند .
و در صورت دوّم كيفيّت مسابقه به اين نحو است كه پس از رها كردن ده تير و اصابت 5 تير از زيد و 4 تير از عمرو چون هردو در عدد 4 با هم مشتركند اين مقدار از عدد از هردو حطّ و ساقط مىشود در نتيجه زيد صاحب امتياز يك تير شده كه عمرو فاقد آن است منتهى عمل باينجا ختم نشده و زيد هنوز برنده به حساب نمىآيد زيرا پس از سقوط عدد مشترك هيچيك صاحب عدد مشروط در ضمن عقد كه 5 تير اصابت شده باشد نيستند ازاينرو دو مرتبه بايد عمل را ادامه داده تا عدد تيرها تمام شود و در اين وقت هركس 5 تير اصابتشده - خالص و بدون مقابله اگر داشت برنده و در غير اين صورت مسابقه
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 60
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٦٠