ديون عود مىكند .
قوله : و ان علم بها سابقا : ضمير در [ علم ] به وصى و در [ بها ] بديون راجع است .
قوله : و لا يكفى احلافه ايّاهم : ضمير مجرورى در [ احلافه ] به وصى و ضمير [ ايّاهم ] به ارباب ديون عود مىكند .
قوله : الا اذا كان مستجمعا لشرائط الحكم : ضمير مستتر در [ كان ] بوصى راجع بوده و مقصود از استجماع شرائط حكم [ مجتهد جامع الشرائط ] مىباشد .
قوله : و ليس للحاكم ان يأذن له فى التحليف : ضمير در [ له ] بوصىّ عود مىكند .
قوله : استنادا الى علمه : كلمه [ استنادا ] منصوب است تا مفعول له براى [ تحليف ] بوده و ضمير در [ له ] بوصى راجعست .
قوله : بل لا بدّ من ثبوته عنده : ضمير در [ ثبوته ] بدين و در [ عنده ] به حاكم راجع است .
قوله : لانه تحكيم لا يجوز لغير اهله : ضمير در [ لانه ] به تحليف راجع بوده و مقصود از [ تحكيم ] حكومت و قضاوت است و ضمير در [ اهله ] به تحكيم راجع مىباشد .
مؤلف گويد :
منظور از اينكه شارح ( ره ) مىفرماين تحليف ، تحكيم است آنست كه از شئون قضاوت و حكومت مىباشد .
قوله : نعم له بعد ثبوته عنده بالبيّنة : ضمير در [ له ] به حاكم و در [ ثبوته ] به دين و در [ عنده ] به حاكم عود مىكند .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 517
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٥١٧