منضمّا و مشتركا با هم كار كنند .
قوله : عزله الحاكم : ضمير منصوبى به [ وصىّ خائن ] راجع است .
قوله : انعزاله بذلك : ضمير مجرورى به [ وصىّ خائن ] راجع بوده و مشار اليه [ ذلك ] خيانت است .
قوله : لخروجه عن شرط الوصاية : ضمير در [ لخروجه ] به [ وصىّ خائن ] عود مىكند .
قوله : و اقام الحاكم مكانه وصيّا : ضمير در [ مكانه ] به [ وصىّ خائن ] عود مىكند .
قوله : ان كان اكثر : ضمير مستتر در [ كان ] به [ وصىّ خائن ] راجع است .
( و يجوز للوصي استيفاء دينه مما في يده ) من غير توقف على حكم الحاكم بثبوته ، و لا على حلفه على بقائه ، لأن ذلك للاستظهار ببقائه ، لجواز إبراء صاحب الدين ، أو استيفائه ، و المعلوم هنا خلافه ، و المكلف بالاستظهار هو الوصي ،
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ك : جايز است كه وصى طلب و دينى را كه از موصى ميخواهد از آنچه در دستش هست استيفاء كرده و بردارد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
چنانچه مرحوم مصنف فرمود وصى دينى را كه از موصى ميخواهد از اموال وى كه در دستش هست مىتواند بردارد بدون اينكه نيازى به حكم حاكم داشته باشد يعنى ثبوت دين در اينجا به حكم حاكم ثابت
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 512
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٥١٢