بنابراين وصى از نظر اشتراط عدالت اولى و سزاوارتر از نوّاب ديگر همچون وكيل وكيل يا وكيل حاكم مىباشد .
استدلال بر نفى اشتراط عدالت و تضعيف شارح ( ره )
سپس مرحوم شارح مىفرماين :
و به اين بيان و تقريرى كه در وجه اعتبار عدالت شد روشن و ظاهر مىشود كه استدلال قائلين به عدم اشتراط عدالت در كمال ضعف بوده و نمىتوان با آن مدعا را اثبات كرد ايشان جهت اثبات عدم اعتبار عدالت در وصى فرمودهاند :
وصايت در معناى وكالت است و همانطوريكه وكالت فاسق و نيز ودعى بودنش باجماع فقهاء جايز است ميبايد وصايتش نيز مشروع باشد .
جواب
شارح ( ره ) مىفرماين :
فرق بين وصايت و وكالت و استيداع دانسته شد و از شرح و تقرير گذشته اينطور معلوم گرديد كه وكالت و استيداع صرفا متعلّق به حق موكل و مودع مىباشند و غير از آن حق ديگرى مورد نظر نيست و چون هركس بر اتلاف مال خويش چه رسد از تسليط غير عادل بر آن مسلّط مىباشد لاجرم وكالت و استيداع فاسق بلااشكال است بخلاف