و كنيزى كه وصيّت به آنها نموده تزويج نمود به اين معنا كه براى عبد زن اختيار كرده و براى كنيز شوهر ، اين امر دلالت بر فسخ وصيّت ندارد .
قوله : و اجارتهما و ختانهما : ضميرهاى تنثيه به عبد و امه راجع مىباشند .
قوله : و وطى الامة بدون الاحبال : مقصود از [ احبال ] حامل نمودن است .
قوله : فعل ما يبطل الاسم : ضمير در [ فعل ] به موصى راجع بوده و مقصود از [ ابطال اسم ] اين است كه عملى در موصى به انجام دهد كه عنوان و نامى كه با آن نام مورد وصيّت بود از بين برود نظير امثلهاى كه مرحوم مصنف ذكر فرموده .
قوله : و يدل على الرجوع : كلمه [ واو ] حاليّه بوده و ضمير فاعلى در [ يدل ] به [ فعل ما يبطل ] راجع است .
قوله : طحن الطعام : كلمه [ طحن ] و همچنين معطوفت به آن كه [ عجن ] و [ غزل ] و [ نسج ] باشند تمام به صيغه مصدر هستند .
قوله : او نسج مغزوله : ضمير در [ مغزوله ] به قطن راجع است .
قوله : او خلطه بالاجود : ضمير مجرورى در [ خلطه ] به موصى به راجع است .
قوله : بحيث لا يتميز : ضمير در [ لا يتميز ] به موصى به راجع است .
قوله : و انّما قيّد بالاجود : ضمير فاعلى در [ قيد ] بمصنف
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 459
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٥٩