در حال اسلام پدر يا مادر نطفهاش بسته شده و در حكم مسلمين متولد شد و به دنيا آمد و سپس بعد از بلوغ كفر را اختيار نمود اصطلاحا بوى مرتد فطرى گويند ولى اگر نطفهاش در حال كفر والدين منعقد شد و در حكم كفار متولد شد ولى پس از بلوغ اسلام اختيار نمود و بعد از آن به آئين باطل و كفر گرائيد وى را مرتد ملّى گويند .
قوله : و هو خيرة المصنف : ضمير [ هو ] به صحت وصيّت در ملّى و زن مرتد راجع است .
( و لو أوصى في سبيل اللَّه فلكل قربة ) . لأن السبيل هو الطريق و المراد هنا ما كان طريقا إلى ثوابه فيتناول كل قربة جريا له على عمومه و قيل : يختص الغزاة
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ب : اگر كسى براى سبيل اللّه وصيّت نمود حكم اين است كه مال موصى به را در هرامرى كه موجب حصول قربت به حضرت باريتعالى است مىتوانند صرف كنند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
دليل اين حكم آنست كه [ سبيل ] عبارتست از طريق و راه پس [ سبيل اللّه ] يعنى راه و طريق بسوى خدا و مقصود طريق به ثواب حضرتش جلّ و على است ازاينرو شامل هرامرى كه باعث حصول قربت به جنابش شود مىگردد چه آنكه چون در اضافه [ سبيل ] به [ اللّه ] قرينه مخصّصهاى وجود ندارد لاجرم عمومش مقتضى است كه به طور عام هريك از طرق موجب حصول اجر و ثواب را در آن داخل
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 402
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٠٢