صحيح نيست .
قوله : المنهى عن موادّته : اين عبارت صفت است براى [ الكافر ] .
و مقصود اين است كه : مرتد در حكم كافرى است كه از ايجاد مودّت با او نهى شدهايم و آن خصوص كافر حربى است .
قوله : و يشكل بما مر : يعنى همان اشكالى كه در كافر حربى گفته شد در اينجا مىگوئيم يعنى وصيّت مستلزم مودّت نيست تا مشمول آيه شريفه شود پس اگر دليل عدم صحت منحصر در اين امر باشد وصيّت براى مرتد بىاشكال است .
قوله : يتم ذلك : مشار اليه [ ذلك ] فساد و عدم صحت وصيّت مىباشد .
قوله : بناء على انّه لا يملك الكسب المتجدد : ضمير در [ انّه ] به مرتد فطرى راجع بوده و مقصود از [ كسب متجدد ] اكتسابات بعد از ارتداد مىباشد .
قوله : و اما الملّى و المرئة مطلقا فلا مانع من صحة الوصية له : مقصود از [ مطلقا ] اين است كه چه زن مرتد ملّى بوده و چه فطرى باشد و ضمير در [ له ] به كل واحد من الملّى و المرئة راجعست .
مؤلف گويد :
مقصود از ارتداد برگشتن بمذهب باطل و فاسد است پس مرتد قبل از حصول ارتداد بايد داراى مذهب و آئين صحيحى باشد ازاينرو در مرتد چه فطرى و چه ملّى شرط است پيش از اختيار كفر مسلمان باشند منتهى اگر فطرتش بر اسلام منعقد باشد باينمعنا كه
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 401
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٠١