أعطوا فلانا خمسين ، و لو رتب ثم قال : ابدءوا بالأخير ، أو بغيره أتبع لفظه الأخير ،
فرع
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
اگر شخصى بامور متعددى وصيّت كند حكم اينست كه اگر در بين آنها امر واجبى باشد بر وارث لازم است در وقت عمل به وصيت آن را بر غيرش مقدّم نمايد .
و در صورتى كه بين آنها امر واجب و لازمى نباشد بر وارث وظيفه است به آنچه ابتداء قرار گرفته و پس از آن به آنچه بعدش قرار گرفته و به همين ترتيب تا عمل باتمام رسد و مقدار ثلث ماترك مصرف گردد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اينكه مرحوم مصنف فرمود اگر در بين وصيّت امر واجبى باشد بر وارث لازم است در وقت عمل آن را بر غيرش مقدّم نمايد حكمى استكه حتى در صورت تأخير امر واجب در وصيّت ثابت است و در اين حكم فرقى نيست بين اينكه واجب امر مالى بوده يا غير مالى باشد .
و بهرتقدير پس از عمل بواجب و تقديمش بر غير لازمست بامرى كه ابتداء واقع شده عمل كنند و پس از آن به امر بعد از آن و به همين ترتيب عمل را ادامه داده تا وصيّت تمام شود .
لازم بتوجه است كه واجبات مالى نظير دين و حج را از اصل مال ميّت و باقى وصيّت را از ثلث بايد بدهند منتهى در بين آنها اگر واجبات بدنى همچون نماز و روزه باشد لازم است آنها را مقدّم
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 359
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٥٩