به غرض و در [ عليه ] به سبق عائد است .
( و لا يشترط التساوي في الموقف ) للأصل ، و حصول الغرض مع تعيين المبدأ و الغاية .
و قيل : يشترط ، لانتفاء معرفة جودة عدو الفرس ، و فروسية الفارس مع عدم التساوي ، لأن عدم السبق قد يكون مستندا إليه ، فيخل بمقصوده و مثله إرسال إحدى الدابتين قبل الأخرى
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ط : شرط نيست كه متعاقدين در مكانى مساوى با هم بايستند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
دليل اين حكم دو امر است :
1 - اصل .
2 - پس از تعيين ابتداء و انتهاء مسافت غرض حاصل است اعم از اينكه از حيث موقف با هم مساوى بوده يا چنين نباشند .
برخى از فقهاء فرمودهاند :
امر مزبور ( تساوى در موقف ) شرط مىباشد .
و دليل آن اين است كه :
اگر اين امر را رعايت نكنند و يكى پيش و ديگرى پس بايستد و اسبانشان را بدوانند نيكرفتار بودن اسب و مهارت داشتن راكب محرز نمىشود زيرا در اين فرض چه بسا جلو نيافتادن و پيشى نگرفتن اسب مستند به عقب بودنش بوده و بدين ترتيب مقصود از مسابقه اخلال وارد مىشود و غرض منتفى مىگردد .
و اگر يكى اسبش را زودتر و ديگرى ديرتر بدواند همينطور بوده
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 35
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٥