سابق اسبى است كه در مقام مسابقه به قدر سر و گردن بر ديگرى مقدم باشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
ظاهر عبارت متن اين است كه معتبر در [ سابق ] آن است كه تمام گردنش بر ديگرى مقدم باشد ولى برخى فرمودهاند اگر بعض و مقدارى از آن نيز جلوتر باشد كافيست .
و اين رأى از نظر ما پسنديده مىباشد .
سپس مىفرماين :
اگر اسبان از نظر درازى گردن و كوتاهى آن با هم يكسان و متفق بوده يا اسبى كه گردنش كوتاهتر از ديگرى است بر آن سبقت گرفت و اندكى از گردنش از آنديگرى جلوتر واقع شد امر واضح و روشن است يعنى برنده مسابقه مشخّص و معلوم مىباشد چه آنكه در فرض اول سابق و برنده كسى استكه اسبش از ديگرى جلوتر واقع شده و در فرض دوم نيز اگر اسبى كه گردنش كوتاهتر است مقدارى از گردنش جلوتر از ديگرى قرار گيرد سابق محسوب مىشود .
اما در غير ايندو صورت يعنى موردى كه اسب طويل العنق در طى مسابقه گردنش جلوتر واقع شود زمانى مىتوان راكب آن را برنده محسوب كرد كه گردن حيوان بيشتر از قدر زائد جلو قرار گيرد .
مؤلف گويد :
مثلا اگر يكى از اسبان گردنش از ديگرى به قدر ده سانت طويلتر باشد وقتى مىتوان آن را سابق خواند كه مثلا گردن اين حيوان از ديگرى به قدر پانزده سانت جلوتر باشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 37
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٧