شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ح : شرط است كه [ سبق ] را براى يكى از متعاقدين يا در صورت سبقت گرفتن محلّل براى او قرار دهند نه براى اجنبى منظور كنند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
كلمه [ سبق ] بفتح سين و باء عبارتست از عوض در مسابقه .
و مقصود از [ احدهما ] آنست كه از بين متعاقدين سبقت گرفته و برنده شود نه مطلق يكى از آن دو و لو مسبوق از ديگرى باشد چنانچه قرار دادن عوض براى كسى كه از بين متعاقدين و اجنبى مسبوق واقع شود صحيح نيست و نيز قرار دادن قسط و حظّ زيادى را براى متأخّر يا مصلّى و نصيب كم را براى سابق درست نمىباشد چه آنكه اين امور تماما با غرض نهائى از مشروعيّت اين عقد كه وادار كردن بر پيشى گرفتن و حصول تمرين بر آن باشد منافات دارد .
قوله : و ان يجعل السبق : تقدير كلام چنين است :
و يشترط ان يجعل السبق .
قوله : لا مطلقا : يعنى نه براى مسبوق از متعاقدين .
قوله : و لا للمسبوق منهما : ضمير در [ منهما ] بمتعاقدين راجع است .
قوله : و لا جعل القسط الاوفر : يعنى قسط بيشتر .
قوله : او للمصلّى و الاقل للسابق : شرح هركدام از مصلّى و سابق عنقريب خواهد آمد .
قوله : للغرض الاقصى من شرعيّته : يعنى شرعية السبق
قوله : و هو الحثّ على السبق و التّمرّن عليه : ضمير [ هو ]
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 34
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٤