قوله : او كانت بجزء من التركه : ضمير مؤنث در [ كانت ] به وصيّت راجع است .
قوله : ازيد منها حين الوفاة : ضمير در [ منها ] به تركه راجع است .
قوله : اما لو انعكس : يعنى تركه در وقت وصيّت كمتر از دارائى در زمان فوت باشد .
قوله : اشكل اعتبارها عند الوفاة : ضمير در [ اعتبارها ] به تركه راجع است .
قوله : حيث لا يكون تجدّده متوقعا غالبا : ضمير در [ تجدّده ] به متجدد راجع است .
قوله : مع زيادته كثيرا : ضمير در [ زيادته ] بمتجدد عود مىكند .
قوله : و ينبغى على ما ذكر : ضمير در [ ما ذكر ] بمصنف ( ره ) راجع است .
قوله : اعتبارها بعد الموت ايضا : ضمير در [ اعتبارها ] به زياده راجع بوده و مقصود از كلمه [ ايضا ] اينست كه همانطورى كه طبق فرموده مصنف زيادى متجدد بعد از وصيّت تا زمان موت را ملاحظه كرده و ثلث را باعتبار آن مىسنجيم همچنين لازمست زيادى متجدد بعد از موت تا زمان قبض وارث را نيز ملاحظه كرد .
قوله : فلا يكون محسوبا عليه : ضمير در [ فلا يكون ] به تلف راجع بوده و ضمير مجرور در [ عليه ] به وارث عود مىكند و حاصل مقصود اين است كه :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 327
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٢٧