شارح ( ره ) مىفرماين :
و نيز توله سگى كه قابل براى تعليم است مىتوان مورد وصيّت قرار داد .
و اما دليل جواز وصيّت بيكى از چهار سگ يا توله آنها اينستكه مال بوده و باعتبار ماليّتشان مقصود عقلاء واقع شده و آن را به تملّك خود درمىآورند .
و سپس در ذيل [ لا بالخنزير و كلب الهراش ] مىفرماين :
دليل بطلان وصيّت بايندو آنست كه ماليت در آنها منتفى است به اين معنا كه شرع انور آن دو را مال به حساب نياورده است .
و نظير ايندو است طبلى كه در مجالس لهو و لعب مورد استفاده واقع مىشود به شرطى كه قابل اين معنا باشد كه اگر هيئتش را تغيير دهند ماليّتش محفوظ و باقى بماند .
قوله : و الجرو : بضم جيم و كسر و فتح آن و سكون راء بچه درندگان را گويند .
قوله : لكونها مالا : ضمير در [ لكونها ] بكلاب اربعه راجع است .
قوله : كلب الهراش : سگ ولگرد و هرزه را گويند .
قوله : لا نتفاء الماليّة فيهما : ضمير در [ فيهما ] به خنزير و كلب هراش راجعست .
قوله : و مثله طبل اللهو : ضمير در [ مثله ] به كل واحد من الخنزير و كلب الهراش عائد است .
( و يشترط في الزائد عن الثلث إجازة الوارث ) ، و إلا
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 313
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣١٣