ولى اقوى از نظر ما اين استكه مسكين حالش شديدتر و فقرش بيشتر است .
و بهرتقدير در صورتى كه مساكين را با فقراء از نظر نياز در يك سطح دانسته چنانچه بعضى گفتهاند يا حالش را بنا بر اقواى نزد ما سختتر دانستيم حكم فقراء شامل ايشان نيز شده و از مال الوصيّة بهرهمند مىشوند ولى در غير اين دو صورت مشمول حكم نبوده و حقى ندارند .
و دليل آن اين است كه طبق اين فرض معناى آن دو با هم مختلف است چه آنكه بنابراين تقدير فقير آن استكه حالش سختتر باشد و پرواضح است اگر كسى براى فقير يعنى نيازمندى كه حالش سخت و شديد است مالى را وصيّت نمود دليلى بر دخول كسى كه حاجتش در حدّ او نبوده و در يك سطح بالاتر و زندگانى بهترى قرار دارد در دست نيست بخلاف صورت عكس آنكه مالى را براى نيازمندى وصيّت كند كه در شرائط چندان سخت و مشقّتبارى نباشد كه در اين فرض شخصى كه از نظر نياز در مرحله دشوارترى واقع بود و - احتياجش بمراتب از چنين كسى بيشتر است داخل در حكم بوده و حكم وصيّت نيز او را شامل مىشود .
تنبيه
جماعتى از فقهاء فرمودهاند :
اختلاف در مفهوم فقير و مسكين و اينكه آيا ايندو از نظر نياز با هم
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 289
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٨٩